بازار نفت تحت تاثیر ریسک هرمز و تحول مصرف چین کار و درآمد: بازار جهانی نفت در هفته منتهی به ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶ یکی از پرتنش ترین دوره های خود در سالیان اخیر را پشت سر گذاشت. به گزارش کار و درآمد به نقل از خبرگزاری مشرق از وزارت نفت، اداره کل امور اوپک، مجامع و سازمان های بین المللی این وزارت خانه اعلام نمود: در هفته منتهی به ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶ قیمت شاخصهای اصلی نفت افزایش قابل توجهی داشت. میانگین هفتگی قیمت برنت به ۱۰۱ دلار و ۶۷ سنت در هر بشکه رسید که نسبت به هفته ی پیش ۷ دلار و ۱۶ سنت، معادل ۷.۵۸ درصد افزایش داشت. میانگین قیمت شاخص دابلیوتی آی نیز ۹۸ دلار و ۲ سنت بود که ۸ دلار و ۶ سنت یا ۸.۹۶ درصد افزایش نشان داد. در همین مدت، میانگین قیمت سبد نفتی اوپک به ۱۱۰ دلار و ۴۶ سنت رسید و نسبت به هفته ی پیش ۱۴ دلار و ۱۱ سنت، معادل ۱۴.۶۴ درصد افزوده شد. روند روزانه نیز نشان دهنده شدت گرفتن فشار افزایشی بود. قیمت برنت از ۹۷ دلار در ۷ سپتامبر به ۱۰۷ دلار و ۶۳ سنت در ۱۰ سپتامبر رسید و در ۱۱ سپتامبر در سطح ۱۰۴ دلار و ۶۱ سنت بسته شد. به این ترتیب، بازار در فاصله ای کوتاه از محدوده زیر ۱۰۰ دلار وارد منطقه بالای ۱۰۰ دلار شد. ریسک حمل و نقل، جایگزین ریسک کمبود تولید شد مهم ترین عامل اثرگذار بر بازار، تحولات امنیتی اطراف تنگه هرمز و مسیرهای انتقال نفت بود و طبق گزارش ها، تشدید حملات نظامی و حمله به نفتکش ها، همراه با تشکیل محدودیت های دریایی، جریان عادی تجارت نفت را مختل کرده است. در چنین شرایطی، مساله اصلی بازار تنها مقدار تولید نفت نیست، بلکه امنیت انتقال بشکه های تولیدشده به بازارهای مصرف است. حملات به تأسیسات پالایشی جیزان در جنوب عربستان و تعطیلی خط لوله انتقال نفت شرق ـ غرب عربستان نیز نگرانی ها در رابطه با امنیت زیرساخت های صادراتی را افزایش داده است. این تحول از یک نظر اهمیت ویژه دارد: زمانیکه مسیرهای حمل و نقل ناامن می شوند، حتی نفت موجود در میدان تولید نیز الزاماً به سرعت به بازار مصرف نمی رسد. درنتیجه، جغرافیای عرضه می تواند به اندازه کیفیت نفت خام در تعیین قیمت اهمیت یابد؛ در اوضاع کنونی، «جغرافیا» جایگزین کیفیت بعنوان یکی از عاملهای مهم ایجاد اختلاف قیمت میان نفت خام ها شده است. حاشیه امن بازار محدودتر شده است در کنار ریسک های حمل و نقل، وضع ذخایر نفتی آمریکا نیز یکی از متغیرهای مهم بازار است. برمبنای داده های پخش شده برای هفته منتهی به ۴ سپتامبر، ذخیره سازی تجاری نفت خام آمریکا با کاهش ۳۹۰ هزار بشکه ای به ۴۲۴ میلیون و ۱۰۰ هزار بشکه رسید. در مقابل، ذخیره سازی بنزین یک میلیون و ۲۷۰ هزار بشکه افزوده شد و به ۲۰۶ میلیون و ۹۰۰ هزار بشکه رسید. ذخیره سازی فرآورده های میان تقطیر نیز ۲ میلیون و ۹۰ هزار بشکه افزوده شد و به ۱۰۶ میلیون و ۳۰۰ هزار بشکه رسید. نکته مهم تر، حجم پایین ذخیره سازی راهبردی نفت آمریکا بعنوان یکی از عوامل افزایش ضعف بازار در مقابل شوک های عرضه است. در چنین شرایطی، هرگونه اختلال فیزیکی در تولید یا انتقال نفت می تواند اثر بیشتری بر انتظارات بازار داشته باشد. آمریکا و اروپا در راه متفاوت از آسیا بازار پالایش نیز در هفته منتهی به ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶ عملکرد یکسانی در مناطق مختلف نداشت. حاشیه سود پالایشگاهی در آمریکا ۲ دلار و ۲۳ سنت افزوده شد و به ۶۲ دلار و ۶۰ سنت در هر بشکه رسید. در اروپا، اما حاشیه سود پالایشی ۱۲ دلار و ۳۲ سنت کاهش پیدا کرد و به ۴۴ دلار و ۲۹ سنت رسید. بازار آسیا شرایط دشوارتری داشت و حاشیه سود پالایشگاهی با کاهش ۱۱ دلار و ۹۱ سنت به منفی ۵۹ سنت در هر بشکه رسید. این اختلاف منطقه ای نشان میدهد که فشار موجود در بازار نفت خام الزاماً به یکسان شدن شرایط در بازار فرآورده ها منجر نشده است و ساختار عرضه، تقاضا و هزینه های پالایشی همچنان نقش تعیین کننده ای دارد. کمبود ساختاری نفت گاز تا ۲۰۲۷ ادامه دارد یکی از مهم ترین محورها ادامه کمبود ساختاری نفت گاز در بازار جهانی است. طبق گزارش، شرایط اضطراری موجود در بازار فرآورده های میان تقطیر می تواند تا سه ماهه دوم سال ۲۰۲۷ ادامه یابد. نفت گاز در شرایط کنونی به یکی از محرک های مهم بازار فرآورده ها تبدیل گشته است. در ماه آگوست، کرک اسپرد نفت گاز در سواحل خلیج آمریکا به رکورد ۱۰۲ دلار در هر بشکه رسید؛ رقمی که شدت فشار موجود در بازار میان تقطیرها را نشان میدهد. در طرف تقاضا، چین تصویری پیچیده تر عرضه می کند. از سویی افزایش واردات نفت این کشور یکی از عوامل حمایت کننده از نرخها در هفته منتهی به ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶ بوده است؛ از طرف دیگر، بازار سوخت جاده ای چین با تغییری ساختاری مواجه شده است. بر اساس گزارش مؤسسه کپلر، تکنولوژیهای جدید درمجموع حدود یک میلیون و ۳۰۰ هزار بشکه در روز از تقاضای سوخت جاده ای چین در سال ۲۰۲۶ کاسته اند. این کاهش نتیجه همزمان شوک قیمتی سوخت و شتاب گرفتن استفاده از فناوری های جایگزین، بخصوص خودرو های برقی و گاز طبیعی مایع شده (ال ان جی) است. این تغییر تنها یک اُفت موقتی ناشی از افزایش قیمت نفت نیست؛ بلکه قسمتی از آن به تغییرات ساختاری در الگوی مصرف مربوط می شود. ازاین رو حتی در صورت عادی شدن قیمت های نفت، قسمتی از تقاضای ازدست رفته امکان دارد در سالهای آینده بازنگردد. کامیون های برقی و ال ان جی مصرف نفت گاز را تحت فشار گذاشتند تحولات بخش حمل و نقل سنگین چین نیز همین روند را تأیید می کند. باآنکه فعالیت حمل و نقل جاده ای در هفت ماه اول سال رشد داشته، مصرف نفت گاز کم شده است؛ نشانه ای از این که رابطه سنتی میان رشد فعالیت حمل و نقل و رشد مصرف سوخت درحال تضعیف شدن است. گسترش کامیون های برقی و گاز طبیعی مایع شده در این روند نقش مهمی دارد. درنتیجه، بخش حمل و نقل چین می تواند حتی در شرایط رشد فعالیت اقتصادی، تقاضای کمتری برای فرآورده های نفتی ایجاد نماید. این تحول برای بازار جهانی نفت اهمیت زیادی دارد؛ برای اینکه چین یکی از مراکز مهم رشد تقاضای نفت در جهان بوده است. اگر قسمتی از کاهش مصرف این کشور ساختاری و پایدار باشد، تولیدکنندگان و پالایشگران باید در ارزیابی آینده بازار نفت، افزون بر قیمت و عرضه، تغییر فناوری حمل و نقل را نیز درنظر بگیرند. بازار نفت در دو مسیر متفاوت حرکت می کند تصویر کلی بازار نفت در انتها هفته منتهی به ۱۱ سپتامبر، تلفیقی از فشارهای کوتاه مدت و تغییرات طولانی مدت بود. در کوتاه مدت، امنیت مسیرهای صادراتی، تنگه هرمز، حملات به نفتکش ها و زیرساخت های انرژی و وضع ذخیره سازی، مهم ترین عوامل تعیین کننده قیمت هستند. در مقابل، در سمت تقاضا، تحولات چین پیام متفاوتی دارد. گسترش خودرو های برقی، کامیون های برقی و گاز طبیعی مایع شده نشان میدهد قسمتی از تقاضای نفت درحال تغییر ساختاری است و این تغییر می تواند در سالهای آینده اثر خویش را بر بازار جهانی عمیق تر کند. به این ترتیب، بازار نفت در مقطع مورد اشاره میان دو نیروی متضاد قرار گرفته است: ریسک ژئوپلیتیک در کوتاه مدت نرخها را بالا می برد، اما تحول فناوری و تغییر الگوی مصرف در طولانی مدت ظرفیت رشد تقاضا را محدود می کند. همین دوگانگی، مسیر بازار نفت را در ماههای آینده پیچیده تر از یک رابطه ساده میان عرضه و تقاضا خواهد نمود. به طور خلاصه، میانگین قیمت شاخص دابلیوتی آی هم ۹۸ دلار و ۲ سنت بود که ۸ دلار و ۶ سنت یا ۸.۹۶ درصد افزایش نشان داد. در همین مدت، میانگین قیمت سبد نفتی اوپک به ۱۱۰ دلار و ۴۶ سنت رسید و نسبت به هفته ی پیش ۱۴ دلار و ۱۱ سنت، معادل ۱۴.۶۴ درصد اضافه گردید. روند روزانه هم نشان دهنده شدت گرفتن فشار افزایشی بود. برمبنای داده های پخش شده برای هفته منتهی به ۴ سپتامبر، ذخیره سازی تجاری نفت خام آمریکا با کاهش ۳۹۰ هزار بشکه ای به ۴۲۴ میلیون و ۱۰۰ هزار بشکه رسید. در مقابل، ذخیره سازی بنزین یک میلیون و ۲۷۰ هزار بشکه اضافه گردید و به ۲۰۶ میلیون و ۹۰۰ هزار بشکه رسید. حاشیه سود پالایشگاهی در آمریکا ۲ دلار و ۲۳ سنت اضافه گردید و به ۶۲ دلار و ۶۰ سنت در هر بشکه رسید. در اروپا، اما حاشیه سود پالایشی ۱۲ دلار و ۳۲ سنت کاهش پیدا کرد و به ۴۴ دلار و ۲۹ سنت رسید. منبع: karodaramad.ir 1405/07/04 10:44:46 5.0 / 5 5 تگهای خبر: اقتصاد , تصویر , تولید , حمل و نقل این پست کار و درآمد مورد قبول شماست؟ (1) (0) تازه ترین مطالب مرتبط سیستان و بلوچستان قلب توسعه ایران است چند شاخص کلیدی برای انتخاب هوشمندانه نیروگاه های خورشیدی تجارت سه میلیارد دلاری با ارمنستان چطور قابل تحقق است؟ زنگ خطر صف طولانی کامیون ها در مرز هزینه پنهانی که به جیب مردم می رسد نظرات کاربران کار و درآمد در مورد این مطلب نظر شما در مورد این مطلب نام: ایمیل: نظر: سئوال: = ۸ بعلاوه ۴